Pakiet programów do zdalnego nauczania Programowania Orientowanego Obiektowo
Dzisiaj jest
Poniedziałek, 16 Lipiec 2018
Zarejestrowanych użytkowników: 4
Dostępnych pytań testowych: 102
HOME
Strona tytułowa pracy dyplomowej
NAUKA
Materiały dydaktyczne związane z OOP
TESTY
Sprawdzenie poziomu zdobytej wiedzy
ZASOBY
Literatura i zasoby sieciowe o OOP
ŹRÓDŁA
Zbiór projektów dydaktycznych z OOP
KONTO
Możliwość śledzenia własnych postępów
INFO



Programowanie zorientowane obiektowo

Programowanie zorientowane obiektowo jest podobnie jak programowanie strukturalne lub proceduralne jednym z paradygmatów programowania, a więc sposobem w jaki programista patrzy na przepływ sterowania i wykonanie programu komputerowego.

Paradygmat programowania obiektowego wywodzi się z paradygmatu programowania strukturalnego, gdzie kod tworzonej aplikacji składał się z wielu niezależnych procedur operujących na danych, przy czym owe dane i procedury pozostawały ze sobą w niezależnym związku. Dana procedura mogła wykonywać operacje na praktycznie dowolnych danych znajdujących się w systemie; analogicznie każda dana (o zasięgu globalnym) mogła być używana przez dowolną procedurę lub fragment systemu. Niezależność danych i procedur, które mogą na nich operować, daje bardzo trudne w utrzymaniu systemy, mniejsze bezpieczeństwo, spójność i integralność związanych danych.

Programowanie zorientowane obiektowo zmienia sposób spojrzenia programisty na niezależność danych i operujących na nich procedur. Paradygmat wprowadza pojęcie obiektów, czyli bytów które pozwalają na grupowanie danych i procedur (zwanych powszechnie metodami) w jednym elemencie logicznym. Dzięki temu określone dane (często nazywane stanem wewnętrznym) mogą w ogólnym przypadku (przy zachowaniu zasad programowania obiektowego) być modyfikowane tylko przez metody danego obiektu. Takie podejście do sposobu pisania programów pozwala na znacznie lepsze odwzorowywanie modelowanych problemów w odniesieniu do rzeczywistości, większą spójność tworzonych aplikacji, bezpieczeństwo danych i możliwość wielokrotnego użycia obiektów.

Adamik Łukasz, Politechnika Śląska w Gliwicach (AEiI) - 2010/11