Pakiet programów do zdalnego nauczania Programowania Orientowanego Obiektowo
Dzisiaj jest
Poniedziałek, 16 Lipiec 2018
Zarejestrowanych użytkowników: 4
Dostępnych pytań testowych: 102
HOME
Strona tytułowa pracy dyplomowej
NAUKA
Materiały dydaktyczne związane z OOP
TESTY
Sprawdzenie poziomu zdobytej wiedzy
ZASOBY
Literatura i zasoby sieciowe o OOP
ŹRÓDŁA
Zbiór projektów dydaktycznych z OOP
KONTO
Możliwość śledzenia własnych postępów
INFO



Przykład (przechowywanie stanu wewnętrznego procesu)

W dziedzinie symulacji obiektów dyskretnych bardzo często dochodzi do sytuacji, w której odpowiednia osoba stara się metodą prób i błędów nastroić regulator dla odpowiedniego obiektu. W najprostszym przypadku może ona za każdym razem rozpocząć symulację od zerowych warunków początkowych dla obiektu i analizować odpowiedź pętli regulacji na skok jednostkowy dla kolejno nastrojonych regulatorów.

Jednocześnie bardzo często może pojawić się sytuacja, że symulowany obiekt posiada nieliniowości i niestarcjonarności, wobec czego konieczne może okazać się sprawdzenie odpowiedzi pętli regulacji przy innych warunkach początkowych. Każdorazowe uruchamianie symulacji i doprowadzenie procesu do tego samego (identycznego) stanu (dla którego rozpoczyna się testowanie nastaw regulatorów) może być kosztowne, czasochłonne a czasem niemożliwe. Pożądany jest więc mechanizm umożliwiający zapisywanie i późniejsze wczytywanie stanów procesu.

W pierwszym przykładzie zostanie przedstawione rozwiązanie zapisywania stanu wewnętrznego bez wykorzystania mechanizmu wzorca Pamiątka kosztem naruszenia zasad enkapsulacji. W kolejnych – zostanie zastosowany (w odpowiednich odmianach) wzorzec Pamiątką oraz zostaną przedstawione zalety wynikające ze stosowania go.

Proces wykorzystany w przykładzie wykorzystuje model ARMAX będący zdyskretyzowanym odpowiednikiem modelu ciągłego – inercji II rzędu o stałych czasowych 2 i 6, wzmocnieniu równym 1 i czasie próbkowania równym 1. Dodatkowo obiekt poddany jest zakłóceniom stochastycznym wynikającym z istnienia wielomianu C. Biały szum działający na obiekt ma stale określoną wariancję równą 0.001.

Adamik Łukasz, Politechnika Śląska w Gliwicach (AEiI) - 2010/11